Masoul's Blog

What makes me different from others
Register

Review: Exclusive Guitar Party with HIROTO (First day)

ถ้าย้อนไปซัก 10 ปีก่อนนิดๆ ช่วงปี 2548 (2005) เป็นต้นมา ที่ยังเป็นนักศึกษาอยู่ ช่วงนั้นมีความคลั่ง J-rock ในระดับวัยรุ่นอยู่มาก โดย 1 ในวงที่ชื่นชอบก็คือ Alice Nine (ที่ตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็น A9) และเมนที่่ชอบก็คือ Hiroto หรือที่ตอนนั้นเรียก Pon (เรียกแบบไทยๆ ก็ ปอน)

ณ ตอนนั้นมีความเพ้อเจ้อ คลั่งไคล้ ตามประสาเด็กๆ วัยรุ่น วัยใส บ้าบอคอแตก อยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง หาเพื่อนฝูงหรือกลุ่มคนที่ชอบเหมือนกัน คุยกันสนุกสนาน แลกเปลี่ยนข่าวคราว นินทาศิลปิน ราวกับรู้จักพวกเขาเป็นการส่วนตัว และแน่นอนว่าคนที่คลั่งมากก็จะเป็น Hiroto ที่ตอนนั้นเพ้อฝันไว้มากมายตามประสาคนช่างจินตนาการในเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ด้วยความที่เป็นคนจริงจังแค่ในช่วงระยะเวลาสั้นๆ และเป็นคนยอมแพ้อะไรง่ายๆ บวกกับไม่มีความพยายามมากพอ อีกทั้งยังยอมรับความผิดหวังที่น่าเจ็บปวดไม่ได้ จึงค่อยๆ ถอยห่างจากวง Alice Nine มา หันมาฟังเพลงแบบไม่ตามศิลปิน ยังคงวนเวียนอยู่ในวงการ J-rock แหละ แต่ไม่ได้เพ้อคลั่งเหมือนแต่ก่อน ไม่ได้คุยเรื่อง J-rock กับใคร (แน่นอน ไม่มีใครคุยด้วยแล้ว) มันเหมือนเป็นกระแสที่ตัวเองสร้างขึ้นมาเอง แล้วก็ทิ้งมันไปเพราะอะไรก็ไม่รู้ หรือต่อให้รู้ก็ช่างแม่งไปแล้วตอนนี้

เราจะเข้าเรื่องกันเลยได้รึยังวะ ?

หลังจากที่โตเป็นผู้ใหญ่มาในระดับหนึ่ง ความติ่งศิลปินก็หมดไป อะไรที่เคยตามยากๆ และเฉพาะกลุ่มเกินไปนั้น ก็ตามน้อยลง ไม่รับรู้ ไม่มีข่าวคราว สนใจแต่เฉพาะอะไรที่มันติดตามได้ง่ายๆ เพื่อจะได้ไม่เจ็บปวดบ้าบอ หันมาอยู่ในโลกของความจริง (ที่ก็ยังเจ็บปวดอยู่ดี) แล้วจนกระทั่ง 10 ปีผ่านไป

ไม่รู้เลยว่ายังมีกระแส Alice Nine อยู่ในไทย ไม่รู้เลยว่าเปลี่ยนชื่อเป็น A9 รู้อีกทีก็ได้ข่าวว่า Hiroto จะมาไทย ห๊ะ! จะมาไทย อะไรนะ ไม่ทันได้ตั้งตัว ไม่ทันได้เตรียมใจ ไม่รู้เลยว่า Alice Nine ตอนนี้เป็นยังไงแล้ว เพลงก็ฟังแบบประปราย รู้จักบ้างไม่รู้จักเลยก็มี แต่สุดท้ายก็ต้องไปเจอแหละ ให้ความรู้สึกเหมือนได้เจอเพื่อนเก่าที่เรารู้จักเขาฝ่ายเดียว ถึงจะลืมความรู้สึก ณ ตอนที่คลั่งมากๆ ไปแล้วก็เถอะ ลืมไปหมดแล้ว

ที่พูดมาถึงตรงนี้คือ จะเล่าถึงงาน "Exclusive Guitar Party with HIROTO" ที่จัดขึ้นโดย J-Rock Encryption เมื่อวันที่ 29 - 30 กรกฎาคม 2560 เสาร์-อาทิตย์ ที่ผ่านมานี้นี่เอง วันแรกเป็นงาน Workshop Guitar ที่มี Hiroto กับ แชมป์ วง Instinct มาสาธิตเทคนิคการเล่นกีต้าร์ จัดขึ้นที่ Rockademy เดินทางด้วยรถไฟฟ้าลงสถานีพร้อมพงษ์ แล้วเดินเข้าซอยสุขุมวิท 26 ไปอีกโลฝ่า ทรหดมาก ไปถึงที่ก็ไม่มีที่นั่ง ลงทะเบียนแล้วซื้อ Goods ขำๆไป 400 บาท งานเริ่มบ่ายโมง รออีกนานโข ประมาณ 45 นาทีจากกำหนดการ (หรือเลทนั่นแหละ) ทีนี้ก็ได้เข้าห้องละจ้า

รอบแรกเป็นคิวโชว์ของ แชมป์ Instinct ปกติก็ชอบเพลงของวง Instinct อยู่แล้วก็เลยไม่รู้สึกเบื่ออะไร แถมนั่งตรงลำโพงอีกตะหาก (ถึงจะหน้าสุดก็เถอะ) หูแทบดับเลยทีเดียว เสียงพี่ปาล์มกรีดร้องดังมาถึงขั้วหัวใจ เพลงเพราะมาก ชอบ

หลังจากหมดคิวของแชมป์ ทีนี้ล่ะ ระหว่างที่กำลังจะประกาศให้เป็นคิวของ Hiroto บ้าง ก็ไม่วายปล่อยความโก๊ะด้วยการโผล่หน้ามาจากหลังเวที 1 ที พร้อมทำหน้าทะเล้น แหน่ะ! นั่นเป็นวินาทีแรกที่ได้เห็นหน้า Hiroto ตัวเป็นๆ ตัวจริงๆ โอ้โห น่ารักมาก น่ารักกว่าในรูปหลายเท่าตัวมาก พอเขาประกาศชื่อจริงๆ ทีนี้ก็เดินออกมาอย่างสง่าผ่าเผย พร้อมกับเสียงปรบมือต้อนรับจากทุกคน แล้วเดินขึ้นเวที

Hiroto โชว์ลีลาเพลง Rainbows ที่ไม่ได้ฟังนานมากแล้ว มีเสียงพี่โชเป็น BG เบาๆ เน้นไปที่เสียงกีต้าร์ของ Hiroto ที่แบกมาด้วย ลีลาโคตเมามัน ใส่อารมณ์แบบสุดเหวี่ยง โยกหัวสะบัดหางได้สะดีดสะดิ้ง เห็นแล้วก็อยากโยกบ้าง แต่ไม่มีแรงแล้ว แฮ่ หลังจากนั้นก็นั่งคุยกับพิธีกร กันอย่างเมามันไปอีกซักพัก ก่อนจะมีโชว์เพลงต่อไป ก่อนหน้าจะโชว์เพลงนี้ Hiroto เล่าเรื่องตลกให้ฟังด้วยว่า มันมีอยู่คอนเสิร์ตหนึ่งที่เขาลืม List เพลง และลืมว่าเขาจะต้องโซโล่อินโทรเพลงนี้ คิดว่าเป็น Nao ที่จะเป็นคนเริ่ม ก็เลยยืนนิ่งแอ๊คท่าเท่อยู่บนเวที พร้อมหลับตา รอให้ Nao ขึ้นอินโทร รออยู่นานแล้วนานเล่า ก็ยังไม่มีเสียงอะไรซักที ตัวเองก็ได้แต่ยืนทำท่าเท่ จะเปลี่ยนท่าก็กลัวไม่เท่ จะลืมตาก็กลัวไม่เท่ ทันใดนั้น (จำไม่ได้ละว่าเพราะอะไรถึงจำได้) ก็พูดขึ้นมา Naoじゃない  オレだよ!(ไม่ใช่นาโอะนี่หว่า ตรูเอง) เพลงถึงจะเริ่มได้ซักที เพลงนั้นก็คือ Rinne to Ichiya no Monogatari ที่มีอยู่ในอัลบั้ม IDEAL release ไปเมื่อวันที่ 12 เมษา ที่ผ่านมา (ส่วนตัวซื้อผ่าน iTunes เดี๋ยวนี้แทบไม่ได้ซื้อแผ่นแล้ว)

เพลงนี้เพราะมาก บอกเลย

หลังจากนั้นก็มีการพูดคุยอีกแปบนึง ก่อนจะมีการเชิญให้ แชมป์ ขึ้นมา jam กีต้าร์กับ Hiroto บนเวที ช่วงเวลานี้แหละที่ดูเหมือน Hiroto จะสนุกสนานมาก ร่าเริงเหมือนเป็นเด็ก (ให้ความรู้สึกเหมือน Hiroto เมื่อ 10 ปีก่อนจริงๆ) เป็นคนที่รักกีต้าร์ และดูเหมือนจะหลงรักแชมป์ไปแล้วด้วย 555 

และแล้วเวลาผ่านไปไวเหมือนความฝันอีกแล้ว หลังจากกิจกรรมตามแผนงานของงานได้หมดลง ก็สิ้นสุดกันเพียงเท่านี้สำหรับวันนี้ ปิดท้ายด้วยการถ่ายภาพหมู่รวมทุกคน โดยแชมป์ กับ Hiroto ยืนอยู่บนเวที และจบงาน สำหรับคนที่ซื้อ Goods ครบ 2,000 และคนที่เอากีต้าร์มา ก็ได้อยู่รอรับลายเซ็นต์จาก Hiroto กันต่อไป (กะว่าจะรอดูวัน Fan Meeting ว่าจะมีอะไรน่าสนใจกว่านี้บ้าง แต่สุดท้ายก็แห้ว)

เล่านิดนึงตอนจะซื้อ Goods คนขายก็บอกว่า ถ้าซื้อครบ 2,000 จะให้ Hiroto เซ็นต์ลายเซ็นต์ที่ไหนก็ได้นะ เลยบอกว่า เซ็นต์ที่บ้านได้ไหม (ผ่าม!)

จบจาก Workshop Guitar แล้ว ทีนี้ก็กลับไปนอนรอ Fan meeting ซึ่งจะเขียนใน entry ถัดไปจ้า

Member Comment

Not Member Comment

Comment Here

Verify Code : 8 + 8 =